หนูกัดเหล็ก

ครั้งหนึ่งนาน มาแล้ว มีเศรษฐีคนหนึ่งมีลูกชายเป็นคนไม่รักดี ได้แต่ใช้จ่ายทรัพย์
เที่ยว กิน เล่น เลี้ยงเพื่อนฝูง ไม่นึกทำมาหากิน พ่อแม่จะว่ากล่าวตักเตือนอย่างไร
ก็ไม่เชื่อฟัง

ในที่สุดเศรษฐี ก็ตรอมใจตาย แต่ก่อนตาย ได้เอาเงินกับทองใส่ตุ่มอย่าง ละตุ่มฝังไว้ และด้วย ความดีที่ได้กระทำมา ส่งผลให้ เศรษฐี ไปเกิดเป็น เทวดา ฝ่ายลูก เศรษฐี เมื่อพ่อแม่ตายแล้วก็ยิ่งกำเริบ ใช้เงิน เลี้ยงเพื่อน เที่ยวเตร่เสเพล ไม่นานเงินก็หมด เพื่อน ฝูงที่เคยล้อมหน้าล้อมหลัง ก็หายหน้าไปทีละคน

อยู่มา วันหนึ่งเพื่อนชวนไปกินเลี้ยงกันตามเคย โดยสั่งลูก เศรษฐีตกยากว่า
ถ้าคิดจะไปกินเลี้ยง ก็ให้เอาไก่ ไปร่วมในการกินเลี้ยงด้วยหนึ่งตัว
ลูกเศรษฐีอยากกินเลี้ยง มาก ถึงแม้จะไม่ มีเงินแล้ว ก็ยังขวนขวายหาไก่
ได้ตัวหนึ่ง จึงจัดการลวกน้ำร้อนถอน ขน แล้วผูกห่อใบตองเตรียมที่ จะไป
ร่วมงานกินเลี้ยง

ครั้นเดินมา ตามทาง เพราะ ความเหนื่อยจึงแวะพักใต้ต้นไม้ข้าง ทาง แล้ว ม่อยหลับไป บังเอิญ มีอีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้นั้น ได้กลิ่น เนื้อ โชยมาจากใบตอง จึงบิน โฉบลงมาคาบห่อใบตองไป เขาจึง ต้องไปงานกินเลี้ยงมือเปล่า

พอถึงบ้าน เพื่อนที่นัดกินเลี้ยงก็เล่าให้เพื่อนฟัง แต่ไม่มีใครเชื่อในคำพูดของ เขาเลย
ต่างคิดว่าเขาคงไม่มีปัญญาหาไก่มา จึงกุเรื่องแก้เก้อ แถมยังพูดจาเยาะเย้ยถากถาง
ว่า ไม่มีปัญญาหาไก่มา แล้ว ยังไปโทษอีกาอีก

ลูกเศรษฐีทั้งเจ็บทั้งอายตัดสินใจไม่ร่วม วงกินเลี้ยง ด้วย รีบเดินทางกลับบ้าน
เมื่อถึงบ้าน แล้วก็ยังน้อยใจไม่หาย นึกถึงความหลังที่ตนมั่งมีเงินทอง ผู้คนล้อมหน้า
ล้อมหลัง เสียใจกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ร่างกายก็ผ่ายผอมลง

ฝ่ายเทวดาพ่อ แม่เห็นอาการของลูกก็ อดสงสารเสียมิได้ จึงมา เข้าฝันลูกว่า 'นั่นแหละ ลูกเอ๋ย เมื่อพ่อ แม่ยังอยู่ ก็ได้สอนเจ้านักหนาเรื่องการใช้เงินทอง เมื่อยามลำบากยาก จน ใครเขาจะมานับถือ พูดจริงก็เป็นหลอก ไปได้ ขอให้เจ้ารู้สึกตัวและทำตัวเสียใหม่ พ่อแม่จะช่วย'

ในฝันนั้น เองลูกเศรษฐีก็คิดได้ จึงสัญญากับพ่อแม่ว่า ต่อไปจะเลิก ความประพฤติเดิม
จะตั้งใจทำมาหากิน เลี้ยงตัวให้ มีเงินพอ จะไม่ให้ใครมาดูถูกได้อีกต่อไป
เมื่อเทวดา พ่อแม่ได้รับคำสัญญาจากลูกเช่นนั้นก็พอใจยิ่งนัก เมื่อลูก สัญญาว่าจะกลับตัว
เป็นคนดีจึงได้บอกที่ซ่อนตุ่มเงินและตุ่มทองให้ ใน ฝันนั้นเอง

พอตื่นขึ้นมาลูกเศรษฐีก็รีบไปขุดหาตุ่มเงินตุ่มทอง ก็พบจริงตามฝัน จึงนำเงินในตุ่มมาทำทุนตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน ไม่นานก็กลับฟื้น ตัว พอมีฐานะขึ้นอีก เพื่อนที่เคยหนี หาย ก็เริ่มกลับมาคบหาเพิ่มขึ้นทุกวัน

ลูก เศรษฐียังจำวันที่เพื่อนฝูงเยาะเย้ยได้ไม่ลืม วันหนึ่งลูกเศรษฐีเห็นได้โอกาส จึงชวนเพื่อน
มากินเลี้ยงกันอีกเหมือนเมื่อยังร่ำรวยหนก่อน เพื่อนฝูงต่างก็มากันพร้อมหน้าพร้ อมตาขณะที่
กิน เลี้ยงอย่างครึกครื้นเฮฮาอยู่นั้น ลูกเศรษฐีได้นำมีดเหี้ยนๆ เล่มหนึ่งมาให้เพื่อนดู
พลาง พูดขึ้นว่า

'อัศจรรย์ จริงๆ มีดเล่มนี้เพิ่งซื้อมาใหม่ๆ แท้ๆ ทิ้ง ไว้คืนเดียวหนูมากัดเสียจนเหี้ยนหมดเหลือเท่านี้เอง'

เพื่อนฝูงทั้ง หลายเมื่อได้ยินก็รับคำเชื่อตามคำพูด บางคนก็ประสมโรงพูดว่า
'จริงเหมือนเพื่อนว่าหนูมันร้ายนัก มีดของเราก็เคยโดนเหมือนกัน เหี้ยนเหมือนอย่างนี้ไม่มีผิด'
เพื่อนคนอื่นก็พูดว่า 'ใช่ๆ' คนละคำสองคำ

ลูก เศรษฐีเมื่อได้ยินดังนั้น ก็คิดได้ว่า
'ยามเมื่อเรายากจนคนดู ถูก ถ้อยคำที่พูดไม่มีน้ำหนัก ถึงพูดความจริงก็ยัง ไม่มีคนเชื่อ
แต่เมื่อยามมั่งมีเงินทอง จะ พูดอย่างไรจริงหรือ เท็จไม่สำคัญ คน ย่อมยอมรับเชื่อถือ'

ยามมั่งมี ยามมัวหมอง ยามไม่มี ยามมอดม้วย

มาก มาย มิตรมอง มิตรเมิน หมูหมา

มิตร หมายมอง เหมือนหมู หมา ไม่มองมา ไม่มามอง